Anchorman 2 – Legenda Telewizji 2 – Recenzja

Trochę się zawiodłem oglądając film Anchorman 2 Legenda Telewizji 2 (2013). Myślałem, że będzie śmieszniejszy. Choć już miałem pewne przeczucie, że mogę się nadziać po tym jak odwiedziłem stronę Willa Ferella Funny or Die.

O dowcipie w Ameryce.

Christina Applegate Will Ferrell Anchorman 2, The Legend Continues, Legenda Powraca Paramount Pictures 2013
Will Ferell nigdy mnie nie śmieszył, należy do tych głośnych, drzących się, komików, i często go myliłem z Chavy Chasem (na niekorzysć Ferella).
Christina Applegate Will Ferrell Anchorman 2, The Legend Continues, Legenda Powraca Paramount Pictures 2013

Kto w Ameryce jest dowcipny? Przychodzi mi do głowy paru kandydatów, na przykład Jerry Stiller, albo jego ojciec Artur Stiller, natomiast on jest śmieszny tylko w serialu Diabli Nadali, tak samo jak Kevin James, który gra Douga w tym serialu, nie sprawdza się w filmach pełnometrażowych. Dla Kevina Jamesa rola Douga jest rolą jego życia. To samo dotyczy Chariego Sheena w Dwóch i Pół i Steva Carella w Biurze. Will Ferell nigdy mnie nie śmieszył i często go myliłem z Chavy Chasem (na niekorzysć Ferella). Dlaczego w takim razie obejrzałem Anchorman 2 Legenda Telewizji? Ponieważ pasjonowali sie Ferellem w Bloomberg tv, który często oglądam.

Teraz sprawdzę czy Ferell jest Żydem, wtedy wyjaśniałaby to fascynację jego osobą przez Bloomberga!

Will Ferrell, Steve Carell, David Koechner,Paul Rudd, Anchorman 2 Legenda Powraca Paramount 2013
Will Ferell jest jednym z założycieli Saturday Night Live, talkshow, który na stałe jest związany z amerykańską sceną komediową.
Will Ferrell, Steve Carell, David Koechner,Paul Rudd, Anchorman 2 – Legenda Powraca – Paramount Pictures 2013

W wikipedii jest napisane, że Ferell to syn Betty Kay (z domu Overman), więc pasowałoby nazwisko, ale też piszą, że jego korzenie są francuskie i irlandzkie. Tak czy inaczej, Will Ferell jest jednym z założycieli Saturday Night Live, talkshow, który na stałe jest związany z amerykańską sceną komediową. Po drugie Ferell jest założycielem strony Funny or Die, której częścią jest talkshow Beetwen Two Ferns Zacha Galifianakisa, w którym wystąpił prezydent Obama. Poniżej zamieszczam odcinek z Seanem Pennem. Podsumowując Ferell jest postacią wpływową, a w Bloombergu mówili o nim jeszcze z tego powodu, że w Legenda Telewizji 2 gra redaktora telewizyjnego.

Ray-Ban Aviator

Christina Applegate, Will Ferrell, Anchorman 2 Legenda Powraca, Paramount Pictures 2013
Pod względem wizualnym film bardziej mi się podobał od American Hustle.
Will Ferell i Christina Applegate (z Bundych) – Anchorman 2 – Legenda Telewizji 2 – Paramount 2013

Na koniec o okularach, bo zbliża się lato. Otóż model Aviator, oryginalnie robiony przez Ray-Bana, jako model dla pilotów amerykańskich, przeżywa swój renesans. W filmie Leganda Telewizji 2 mamy jego różne rodzaje, modele Classic, Legends, Griadient. Pod względem wizualnym film bardziej mi się podobał od American Hustle, gdzie również aviator miał swój udział. Aviatora nosi również Jason Statham w najnowszym teledysku Summer Calvina Harrisa, obok dwóch modelek, w modelach Aviatora Classis i czerwonych gradient.

.

Will Ferell jest założycielem strony Funny or Die, której częścią jest talkshow Beetwen Two Ferns Zacha Galifianakisa, w którym wystąpił, między innymi, Sean Penn.

.

legenda powraca plakatLegenda Telewizji 2 – Kontynuacja
Anchorman 2 Paramount Pictures 2013
Reżyseria: Adam McKay
Scenariusz: Will Ferell
Muzyka: Andrew Feltenstein
Obsada: Will Ferell, Steve Carell, Paul Rudd, Christina Applegate, Harrison Ford
Ocena: 6,0/10

Reklamy

RECENZJA BOSKIEJ CZĄSTKI LEONA LADERMANA

Skoro CERN znalazł Boską Cząstkę to chciałem sobie odświeżyć o niej informacje.

Boską Cząstkę Leona Ledermana czyta się na początku bardzo fajnie. Autor bierze nas w podróż od antyku do czasów teraźniejszych, opowiadając o naukowcach, którzy poszukują atomu – najmniejszej niepodzielnej cząstki. I tak zaczyna od Talesa, który twierdził, że wszystko jest z wody, poprzez Newtona, Einsteina do dzisiejszego Modelu Standardowego.

Tą część książki czyta się bardzo dobrze, choć na początku już rzuca się w oczy średni dowcip autora. A, co najlepsze, on jest przekonany, że jest bardzo dowcipny.

Kolejna część książki to jest porażka. I wtedy sobie uświadomiłem, że chyba jak ostatni raz czytałem tą książkę to właśnie w tym miejscu ją przerwałem. Książka sprawia wrażenie pisanej pośpiesznie, niezedytowanej. Pojawia się pełno historii jakiś nieznanych ludzi, pojawiają się szczegóły techniczne akceleratorów cząstek. Zaczyna się to omijać. I jeszcze więcej średniej miary dowcipu. Może przytoczę fragment żebyście wiedzieli, o czym mówię:

„Dla wielu fizyków Carlo Rubbia to wzór naukowca-herosa. Kiedyś przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia go w czasie bankietu dla licznie zgromadzonych uczestników międzynarodowej konferencji w Santa Fe. Rubbia miał wygłosić przemówienie (było to już po tym, jak otrzymał Nagrodę Nobla za znalezienie cząstek W i Z). Zrobiłem to, opowiadając krótką historyjkę:

Podczas ceremonii rozdawania Nagród Nobla w Sztokholmie król Olaf odciągnął Carla na bok i mówi mu, że pojawił się pewien problem. Na skutek niedopatrzenia mają w tym roku do wręczenia tylko jeden złoty medal. Dlatego król przygotował trzy namioty i wyznaczył trzy zadania do spełnienia. Złoto otrzyma ten z laureatów, który najlepiej sobie z nimi poradzi. W pierwszym namiocie stoją cztery litry śliwowicy – dowiedział się Carlo. Na wypicie wszystkiego ma 20 sekund. W drugim namiocie znajduje się goryl, który nic nie jadł od trzech dni, gdyż boli go ząb mądrości. Zadanie: usunąć dokuczliwy ząb. Czas: 40 sekund. W trzecim namiocie kryje się najbardziej utalentowana z kurtyzan służących w irackiej armii. Zadanie: zaspokoić ją całkowicie. Czas: 60 sekund. Na sygnał startu Carlo pomknął do pierwszego namiotu. Rozległ się bulgot i po 18,6 sekundy Carlo dumnie pokazał cztery puste butelki. Nie tracąc ani chwili, heroiczny Carlo chwiejnym krokiem sunie do drugiego namiotu. Po chwili dobiega z niego straszliwy ryk, po którym zapada przejmująca cisza. Po 39, l sekundy wytacza się stamtąd Rubbia i pyta: „No dobra, to gdzie jest ten goryl z bolącym zębem?”

Słuchacze wybuchnęli gromkim śmiechem, być może dlatego, że obficie raczyli się konferencyjnym winem. Wreszcie przedstawiłem Rubbię, który mijając mnie w drodze do podium szepnął: „Nie zrozumiałem, wyjaśnisz mi później”. *

Teraz rozumiecie o czym mówię. Ale doczyłem wytrwale książkę do końca. Na końcu spodobało mi się jak Leon Laderman pisze, że gratuluje czytelnikowi, który dotrwał do końca.

Teraz plusy. Niewątpliwym plusem jest to, że początek książki jest w miarę zjadliwy. I podtytuł książki jest fajny „Jeśli Wszechświat jest odpowiedzią to jak brzmi pytanie?” No i plusem jest to, że miałem jakieś kompendium wiedzy już zgrupowane w jednym miejscu.

*Leon Laderman, Dick Teresi, Boska Cząstka. Prószyński I ska 1996